sobota, 30 stycznia 2010

Pies



(To jedno ze zdjęć Puszka których jest mało, bo on bał się aparatu)

Psy to bardzo mądre i ufne zwierzęta, bardzo je lubię. Doświadczenie z nimi miałam nie wielkie, bo naprawdę to psa nigdy nie miałam, ale coś wiem: Najlepiej kąpać psa w letniej wodzie, pies potrzebuje uwagi, troski i od szczeniaka można zobaczyć że to zwykle ciekawskie zwierzęta. Moja mama miała kiedyś pekińczyka i był fajny chyba, ale nie pamiętam bo miałam w tedy jak on się zatruł dwa lub trzy latka. Teraz mam kota i jest przecudowny, ale jednocześnie chciałabym psa i mieć z nim duże doświadczenie.

Teraz o świnkach morskich


(To były moje świnki, ale już ich nie mam)

Świnki morskie żyją podobno koło 10 lat. Są bardzo towarzyskie jak się je dobrze wychowa, ale niestety źle wychowane gryzą i uciekają od swojego państwa. Roki czyli ten czarno-biały to była rozetka które są bardzo puchate. Czupurek czyli ten drugi był mieszańcem rozetki ze świnką gładkowłosą, a takie naprawdę są różne. Róża której nie ma na zdjęciu była świnką gładkowłosą i była bardzo towarzyska, a więc je polecam, ale niestety Róża żyła krótko, bo umarła jakiś czas po porodzie.

A teraz coś o rybach.



Dałabym zdjęcie swojego bojownika, ale nie mam jego zdjęć, a więc wzięłam z internetu, bo znalazłam tam obrazek wyglądem przypominający mojego, ale do rzeczy:

Bojowniki to ryby drapieżne i dlatego mogą zagryźć partnerkę lub partnera, jak zrobił to też mój teraźniejszy bojownik z towarzyszącą mu samiczką. "Ugryźć" delikatnie potrafią nawet człowieka, ale lubią też jedzenie dla bojowników, które jest w ich diecie że tak powiem niezbędne. Można mu też do diety dorzucić muchy lub inne małe owady, które chętnie jedzą. Samiczki tej "rasy" są jasnobrązowe w malutkie ciemne paseczki, a samce takie jak jest na obrazku lub inne, ale zawsze mają piękne barwy. Kiedy czyścicie akwarium uważajcie, bo mogą wyskoczyć ze szklanki lub kubka. Nigdy nie próbuj za głęboko im wtykać palców w akwarium, bo skończy się to uszczypnięciem przez bojowniczka, tak jak co prawda przy innej czynności przydarzyło się to mojej mamie.

piątek, 29 stycznia 2010

Trochę psich ciekawostek

Najstarszy pies europy

Podobno pojawił się najstarszy pies europy, o imieniu Kajtek, słyszałam o tym na stronie JakiPupil, zaraz postaram się znaleźć w internecie jakieś zdjęcia i informacje dotyczące tego psa: http://dziennik.pl/wydarzenia/article427117/Oto_Kajtek_najstarszy_pies_w_Europie.html .



Przodek chihuahua to techichi.

Rasa techichi już chyba nie istnieje, ale oglądałam kiedyś przewodnik po rasach psów na Animal planet i była mowa właśnie o rasie chihuahua. Na pewno o tej sławnej rasie każdy słyszał nie raz, ale o techichi już mniej osób, a więc dla ułatwienia powiem że to był pies wielkości i wyglądu chihuahua, tylko że wyglądał tak: http://www.planet-pets.com/chih.jpg


Najpopularniejsza rasa psów w Polsce.

W naszym kraju, czyli Polsce najpopularniejszą rasę psów są labradory zwane także labkami. Byłam trochę zaskoczona kiedy się o tym dowiedziałam, bo myślałam że to dalmatyńczyki są tą rasą, a jednak się myliłam.


Pies pięć dni dryfował na krze.

Pięć dni i pięć nocy, najmroźniejszych w tym roku, spędził na krze przerażony pies. Dryfując na Wiśle, z Torunia dotarł aż do Zatoki Gdańskiej. Przypadkiem dostrzegli go marynarze, którym udało się to, czego wcześniej nie podjęli się strażacy. Uratowali czworonogowi życie.

Źródło: http://www.dziennik.pl/wydarzenia/article535329/Pies_piec_dni_dryfowal_na_krze_Przezyl.html


Potem dodam więcej psich ciekawostek.

Koty brytyjskie krótkowłose


Historia

Kot brytyjski krótkowłosy – rasa kota, której początki zwolennicy wywodzą od kotów sprowadzonych na Wyspy Brytyjskie przez legiony rzymskie, wykorzystujące je do walki ze szczurami. Legendy tej nie da się jednak udowodnić. Faktem jest że rasa wywodzi się od kotów domowych zamieszkujących Wielką Brytanię (nie jest to jednak domowy kot "brytyjski"). Na skutek II wojny światowej istnienie tej rasy zostało zagrożone. W latach 50. XX wieku hodowcy, przy pomocy krzyżowania z persem niebieskim, wzmocnili populację i poprawili cechy rasy.


Wygląd

Sierść krótka, gęsta i miękka. Wzorzec rasy dopuszcza różne umaszczenie. Zanotowano około 150 odmianach barwnych, od jednokolorowych (niebieski, czarny, rudy, kremowy, czekoladowy, liliowy i biały) po dwubarwne, a także (tylko u kotek) trójbarwne. Waży od 4 do 9 kg i jest zarazem największym kotem krótkowłosym. Nogi krótkie lub średniej długości, przez co kot sprawia wrażenie grubego. Na krótkiej szyi duża głowa z wyraźnymi policzkami i zaznaczoną brodą. Uszy szeroko rozstawione i zaokrąglone na końcach. Oczy duże, pomarańczowe, niebieskie, złociste, zielone, turkusowe.


Charakter

Łagodny, zrównoważony, towarzyski. Zaskakująco (w stosunku do wielkości) cichy. Akceptuje bez problemu przebywające razem z nim w domu koty. Przywiązuje się do właściciela. Potrafi podążać za nim przez cały dzień, cierpliwie czekając, aż zostanie mu udzielona uwaga. Dom imprezowiczów to zdecydowanie najgorsze miejsce do przebywania dla takiego kota. Najlepiej się czuje w ciszy i spokoju, patrząc w okno, obserwując rodzinę w której żyje oraz wylęgując się w promieniach słonecznych.


Pielęgnacja

Sierść wymaga codziennego szczotkowania, ale w przypadku kota brytyjskiego krótkowłosego mieszkającego w domu wystarczy raz w tygodniu gęstym grzebieniem wyczesać martwą sierść. Należy również pamiętać o regularnym przycinaniu pazurków oraz kontroli stanu uszu i zębów.


Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/ .

Maine coon

Nie wiem dużo o tej rasie, a więc skopiuje z wikipedii coś o nich:

HISTORIA

Maine Coon jest jedną z najstarszych ras kotów w Północnej Ameryce. Na amerykańskim północnym wschodzie na terytorium zwanym obecnie Nową Anglią znaleziono pierwszego Maine Coona. Jest wiele pięknych historii tłumaczących jak powstała rasa Maine Coon. Zakładamy, że występowały one dziko w stanie Maine skąd wzięły swoją nazwę. Człon nazwy Coon odnosi się do popularnej historii, że są one wynikiem skrzyżowania kota domowego z szopem praczem (ang. racoon, popularnie coon). Chociaż pręgowany Maine Coon ze swoim pięknym pełnym ogonem wygląda jak szop pracz, połączenie takie genetycznie byłoby niemożliwe. Inne romantyczne wyjaśnienie odwołuje się do sprowadzenia kotów Angora Marie-Antoninette przywiezionych do Ameryki przez żeglarzy i europejskich kolonistów w końcu XVIII wieku. Trzecia historia odnosi się do wikingów, którzy mogli zabrać norweskie koty leśne na pokłady swoich statków gdy podróżowali przez Ocean Atlantycki do Nowego Świata. Norweskie koty leśne wyglądają podobnie do Maine Coonów i te koty mogły się skrzyżować z miejscowymi kotami, dając tym samym początek Maine Coona. Maine Coon został uznany za rasę narodową Kanady. Po raz pierwszy pokazano go na wystawie w Nowym Jorku w 1860r. W 1976 utworzono Maine Coon Breeders and Franciers Association i uznano rasę w USA. FIFe uznała ją oficjalnie w 1983.


Wygląd

Maine Coon to kot półdługowłosy średniego typu orientalnego. Średni ciężar dorosłego samca to 6 do 10 kilogramów, a samicy 4 do 7 kilogramów. Ciężar kotów Maine Coon sięga jednak często 11 kilogramów i więcej, a ich długość 1 metra. Okrywa włosowa składa się z dwóch warstw - podszerstka i włosów okrywowych. Ze względu na swoją budowę jest wodoodporna. Futro jest bardzo obfite na brzuchu i pośladkach, a na szyi układa się w charakterystyczną kryzę. U kotów tych dopuszczalne są wszystkie rodzaje umaszczenia, jednak najbardziej rozpowszechnione jest brązowe umaszczenie typu tabby.


Charakter

W wyniku sterowanej selekcji stały się rasą nie tylko piękną, lecz przede wszystkim pożądaną z tego względu, że jej przedstawiciele przywiązują się do człowieka i – w porównaniu z innymi rasami kotów i innymi gatunkami zwierząt domowych – są bardziej towarzyskie i łatwiejsze we współżyciu.

Persy


(na zdjęciu moja koteczka)

Persy to koty kochane i bardzo przywiązujące się do właściciela. Osiągają pełną dojrzałość płciową w wieku dwóch lat, do tego rasa ta jest mało płodna, ale i są wyjątki. Persy wcale nie muszą mieć spłaszczonego pyszczka, ale takie pyszczki są najczęstsze, a normalne to obecna rzadkość. Większość osób mówi że koty te lubią głaskanie, ale same się go nie domagają. Są do tego świetne do przytulania i spania z nimi, ale trzeba pamiętać że koty tej rasy mają czasem swe humorki i mogą podrapać lub ugryźć właściciela.